
برچست ها :


مسجد شیخ لطف الله در قسمت شرق میدان امام (نقش جهان) و دقیقا روبروی عمارت عالی قاپو قرار دارد و کاشیکاری آن خاص و حوض وسط میدان نقش جهان حایل بین دو بنا و منعکس کننده نقوش این دو بناست .ارادت خاص شاه عباس اول به روحانی شیعه، شیخ لطف اله جبل عاملی که از لبنان به ایران و به شهر اصفهان کوچ نموده بود باعث شد تادستور دهند مسجدی خاص ایشان دقیقا روبروی کاخ عالی قاپو بسازندو با اهل بیت خود در آنجا ساکن و در مدرسه ی مجاور مسجدشیخ (که اکنون اثری از آن بجا نمانده )مشغول تدریس باشند. شاید به همین دلیل است که جهانگردان اروپائی عصر صفوی که هربنائی را باکنجکاوی وموشکافی بازدید کرده اند،اما کمتر از مسجد شیخ لطف اله مطلب نوشته اند وفقط "پیترودولاواله" به توصیف آن پرداخته است.
ازعوامل عجیب مسجد شیخ لطف اله نسبت به بنا های مشابه ، عدم وجود صحن ومناره درمسجد است که باعث شده تا رواقی پوشیده از کاشیکاریهای زیبا و استادانه وپرکار ،فضای مسجد را به گنبد مربوط کند.از خصوصیات دیگر مسجد شیخ لطف اله آن است که راهی زیر زمینی برای ملاقات شاه با شخص شیخ لطف اله و بالعکس بین کاخ عالی قاپو و مسجد وجود داشته که الان به دلایل نامعلوم مسدود میباشد.
گروه هتلهای تبریز ، کرمان ، یزد، بندر عباس و قشم به شبکه رزرواسیون مهر پیوستند

باغ شاهزاده حدود 5 کيلومتری ماهان یکی از شهرستانهای استان کرمان واقع است. این باغ یکی از زیباترین و مجللترین باغهای سنتی ایران به حساب می آید و به فرمان "عبدالحميد ناصر الدوله" یا" عبدالحمید میرزا فرمانفرما "حاکم شهر کرمان در دوره ی قاجار(۱۲۷۶ خورشیدی ) بنا گرديده است .هرچند در ساخت و ساز این بنا ، از باغ سازي و معماري اروپايي و به خصوص کشور فرانسه، الگو برداری شده است لیکن از حال و هوای بسیار محلی برخوردار بوده و فضای مفرح بخشی را به آدمی می بخشد. نقل است که ساخت این بنا پس از فوت حاکم شهر کرمان نیمه کاره رها و هم چنان اثر آن باقی است. باغ شاهزاده دارای قسمتهای گوناگونی چون سر در و شاه نشین و حمام و قسمت تحتانی و یا هم کف آن دارای حوضی بزرگ و زیبا و به خصوص شبکه آب رسانی متعلق به آن دوره و در نوع خود بی نظیر بوده است . محیط آن نیز با داشتن درختانی زیبا و میوه های مختلف خود نمایی مینموده است که این قسمت هم اکنون در اختیار بخش خصوصی و با کاربری رستوران در خدمت گردشگران میباشد..

دخمه یا دژخانه و یا داغگاه مکانهایی بوده که تا پیش از ظهور زرتشت بسیار رواج داشته و مکانی بوده برای از بین بردن اجساد مردگان که با آمدن آیین زرتشت این امر مطرود گشته. دخمه ها گاه طبیعی و یا بعضا دست ساخته بشر بوده است .در 15 کیلومتری جنوب شهر یزد و در حوالی صفائیه، روی ارتفاع کوهی به نام کوه دخمه، دو عمارت از جنس سنگ و شکل مدور و برج مانند میان تهی قرار گرفته که به دخمه یا دادگاه زرتشتیان معروف است. یکی از آنها قدیمیتر و به نام شخص مانکجی هاتریا (زرتشتی هندیالاصل) و یکی دیگر که جدیدتر میباشد به نام گلستان مشهور است و مربوط به دوره قاجاریه میباشد. دخمه گلستان 25 متر و دخمه مانکجی نیز 15متر قطر دارد و ارتفاع دیوار آن از سطح تپه 6 متر است. در کنار این کوه نیز تعدادی عمارت خشت و گلی، آجری، سنگی ، مجهز به امکانات رفاهی مربوط به زمان خود "معروف به خیله" دیده میشود. قدیمیترین آثار این محوطه نیز همین خیلهها و دخمههای ضلع غربی میباشد که به دوران صفویه برمی گردد.
در این مکانها نیز با قرار دادن اجساد مردگان ،منتظر خورده شدن توسط پرندگان میشدند و بعد نیز با ریختن استخوانها در دخمه ها به پایان زندگی افراد خاتمه میداند.جالب است که هرگونه گریه و عزا برای فقدان اموات در بین پیروان زرتشت نکوهیده شده است.